Ik heb al meer dan één manager gek gemaakt met vragen

Ik ben boekhouder van opleiding. Mijn financiële blik begon al vóór ik jarenlang boekhouding van A tot Z deed voor eenmanszaken. Ik werkte in financiële consultancy en leveranciersboekhouding en verdiepte me daarnaast verder in kostprijs en pricing.

Tijdens mijn werk merkte ik vrij snel dat cijfers mij vooral interesseren zodra ze iets vertellen over wat er achter de schermen gebeurt. Een omzetcijfer roept bij mij meteen nieuwe vragen op. Hoeveel klanten zitten daarachter? Hoeveel uren? Welke kosten? Welk werk werd nergens meegerekend? Wat moet er allemaal gebeuren om dat bedrag volgende maand opnieuw te halen?

Met processen heb ik hetzelfde. “Zo doen we dat hier” was voor mij nooit een erg bevredigend antwoord. Ik wilde weten waarom iets zo ingericht was, wat het moest oplossen en of dat nog altijd klopte.

Later, toen ik zelf steeds meer bezig was met aanbod, pricing, marktonderzoek en zakelijke keuzes, zag ik dat ik daar exact dezelfde reflex gebruikte. Iemand vertelt me over een probleem en mijn hoofd begint meteen verbanden te zoeken tussen wat die persoon zegt, wat de cijfers tonen, wat klanten doen en wat er ondertussen in tijd en werk gebeurt.

Soms klopt dat verhaal perfect. Soms zit er ergens een gat. Soms blijkt iets al jaren als feit mee te gaan, terwijl niemand nog weet waar dat ooit op gebaseerd was. En soms zit er waarde in een zaak die de ondernemer zelf niet meer ziet, omdat dat werk ondertussen even vanzelfsprekend voelt als de laptop openklappen.